دوباره میخندید حتی اگه خندههاش از ته دل نبودن حتی ا

دوباره می‌خندید... حتی اگه خنده‌هاش از ته دل نبودن. حتی اگه تک‌تک لبخند‌هاش بوی درد و ناخوشی می‌داد...
تهیونگ به تمام این رنج و سختی‌ها عادت کرده بود؛ فقط کافی بود نادیدشون بگیره.