ما همگی حامل نوری خیرهکننده و تاریکی عمیقی هستیم که پا

ما همگی حاملِ نوری خیره‌کننده و تاریکیِ عمیقی هستیم که پا به پای هم در رگ‌هایمان می‌دوند. خیر، آن میلِ مقدسی‌ست که می‌خواهد پلی بسازد، زخمی را ببندد و گلی را بنشاند؛ و شر، آن وسوسه‌یِ تاریکی‌ست که در ضعف‌هایمان ریشه می‌دواند و ویرانی را زمزمه می‌کند. زندگیِ ما، چیزی نیست جز بازتابِ پیروزیِ یکی از این دو در هر لحظه. هرگاه که خیر پیروز می‌شود، جهانِ اطرافمان وسیع‌تر و روشن‌تر می‌گردد و هرگاه شر بر اراده‌مان چیره شود، دیوارهایی از انزوا و تلخی به دورِ روحمان می‌کشیم. ما همان چیزی می‌شویم که در خلوتِ خویش، به آن “اجازه” می‌دهیم که برنده باشد.