کاش وصلم میکردی

کاش وصلم میکردی
به سنجاقِ موهایت
کاش مثل گلی که
دوستش داری لابه لای دفتر
خاطراتت نگهم میداشتی
کاش تصویرم را
در دلت قاب میگرفتی
اصلا من قانع بودم
جای همان کتاب ریاضی بودم
که هر صبح با نفرت بازش
میکردی و میخواندی اش
راضی بودم به همینقدر بودن
به نگاهی از تو که گاه به گاهی
به من ختم میشد
اصلا کاش دیوار اتاقت بودم
و بی حوصلگی هایت را
رویم خط خطی میکردی
من دیوانه ام و نیاز
نیست به رویم بیاوری
من از وقتی بدون خداحافظی رفتی
زبان تمام جنون ها را یاد گرفتم ...