باران بهانه ای بودکه زیر چتر من تا انتهای کــــــوچه بیای

باران بهانه ای بودکه زیر چتر من تا انتهای کــــــوچه بیایی
کـــــــاش نه کــــــــــــوچه
انتهایـــی داشت
و نــــه باران بند می آمد...❤🥀
دیدگاه ها (۰)

به هر چیز در جهان پناه بیاوری، در امان خواهی ماند؛ اما كافی‌...

اگر از کمند عشقت بروم کجا گریزم؟ که خلاص بی تو بند است و حیا...

أنا قلبي مشتاق و بعدك جمر و ناردل من تنگ است و دوریِ تو هیزم...

ای عشق ! این سکوت من از روی عجز نیست حرمت نگاه داشته ام

عاشقانه

عاشقانه های شبنم

ڪنارم که هَستی زمان هم دستپاچه می شود عقربه ها دو تا یکی میپ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط