ترجمه مصاحبه جیهوپ با Esquire Korea

ترجمه مصاحبه جیهوپ با Esquire Korea :

👤: برای سیزدهمین سالگرد دبیوت، برنامه‌ای دارید؟

🐿: این‌بار یه چیز خاص در پیش داریم ــ قراره کنسرتی توی بوسان برگزار کنیم و فکر می‌کنم این خیلی معنی‌دار خواهد بود. چون بوسانه، فکر می‌کنم به هوادارها به لهجه‌ی بوسانی بگم «دوست‌تون دارم»!
«سارانهانده~!» (یعنی «دوست‌تون دارم» به لهجه‌ی بوسان)
صبر کن، درسته واقعاً؟
ببخشید، من اهل گوانجو‌ام، برای همین...

👤: یک کلمه یا کلیدواژه برای هر عضو BTS؟

🐿: نامجون این روزها، دکمه‌ی خنده‌ی شخصی من. واقعاً خیلی بامزه‌ست. قبلاً، چون لیدر بود، جدی‌تر بود، انگار باید همیشه روی وجه مسئولانه‌اش تأکید می‌کرد، یه کم… موقرتر و جمع‌وجورتر بود. ولی بعد از برگشتن از ارتش، فوق‌العاده بامزه شده. و صادقانه بگم، این خیلی بهش میاد. ریلکس‌تر به نظر می‌رسه
🐿:جین دیجی‌مون شخصی من. چون این روزها با هم دیجی‌مون بازی می‌کنیم.

🐿:یونگی بچه‌گربه‌ی شخصی من. میاو~

🐿:جیمین گاشای شخصی من. (گاشا = ماشین‌های کپسول‌فیگور که می‌چرخونی و شانسی چیزی درمیاد.) مدام دلت می‌خواد دوباره بچرخونی و احساس می‌کنی هر بار یه چیز جدید قراره دربیاد. هر بار می‌بینمش قاطی می‌کنم!

🐿:تهیونگ رفیق مشروب‌خوریِ فعلی من. هرچند در واقع فقط یه بار با هم رفتیم مشروب خوردیم. راستش من زیاد اهل نوشیدن نیستم

🐿: کوکی جویدنیِ دبیِ شخصی من.
جونگکوکمون خیلی باارزشه. تا حالا کوکی جویدنی دبی رو امتحان کردین؟ (این مصاحبه ژانویه ضبط شده.) من تا حالا هفت‌تا ازش خوردم. الان بابتش احساس گناه می‌کنم. کالریش احتمالاً وحشتناکه. واسه همین دیروز حسابی دویدم.

👤: یه خاطره درباره‌ی عادت‌های خوابتون؟

🐿: من هنوز هم همون‌طوری می‌خوابم که دست‌هامو رو به بالا می‌گیرم. داشتم ریلز رو بالا و پایین می‌کردم، یه نفر رو دیدم که دقیقاً همون عادت خواب منو داشت. خودم هم جا خوردم. می‌دونستم تنها کسی نیستم که اینطوری می‌خوابه.

👤: یه بار وقتی با پاهای بالا‌گرفته خوابیده بودید، وایرال شدید.**

🐿: پاهای من؟
واقعاً همچین چیزی بود؟
عجیـب نیست که پاهام همیشه ورم می‌کنن.

👤: اگر قرار بود J-Hope رو به شکل موسیقی توصیف کنید؟**

🐿: استایل موسیقی من و داستانم خیلی متنوعه. برای همین توش یه جور غیرقابل‌پیش‌بینی بودن هست. اصلاً می‌شه اینو توی یه ملودی خلاصه کرد؟ این‌طوریه که… تو هیچ‌وقت دقیق نمی‌دونی قراره به کجا بره

👤: با این کفش‌های Louis Vuitton که امروز پوشیدید، دلتون می‌خواد کجا برید؟**

🐿: وقتی صحبتِ همکاری بابت کفش پیش اومد، پشتش کلی داستان بود؛ کلی طراحی مختلف و لحظه‌های بامزه. چیزهایی بود که حتی نمی‌تونستید تصورش رو بکنید. مثلاً کفش‌هایی با چشم، یا کفش‌هایی که کامل با خز پوشیده شده بودن.
ولی بعدش، در نهایت، فَرِل ویلیامز اومد کره و بهم گفت: «فکر می‌کنم یه جفت کفش هست که کاملاً مناسب توئه.»
و اون این جفت رو نشونم داد. همون لحظه‌ی اول که دیدمشون، Butter Soft رو خیلی دوست داشتم.
«این کفش تو **ورژن من** منتشر می‌شه؟»
«این فوق‌العاده‌ست!»
از همون لحظه‌ای که اینو شنیدم، واقعاً هیجان‌زده شدم.
پس با این کفش‌ها کجا می‌خوام برم؟
به اتاق تمرینی که این روزها توش عرق می‌ریزم. دوست دارم اونجا باهاشون برقصم.

👤: یک پیام امید برای هوادارها و مردم؟**

🐿: راستش، دیروز اولین باری بود که سعی کردم یه ساز یاد بگیرم. وقتی درام می‌زدم، حس می‌کردم قلبم همراه با ضرب می‌تپه. خیلی وقت بود چنین هیجانی، از یاد گرفتن یه چیز جدید، حس نکرده بودم.
برای همین می‌خوام بگم: اگر چیزی هست که دلتون می‌خواد انجامش بدید، هنوز دیر نشده. همه‌چیز رو امتحان کنید، چالش رو بپذیرید. ممکنه یه بخشی از خودتون که حتی از وجودش خبر نداشتید، همون لحظه زنده بشه. برای من، همین دیروز این اتفاق افتاد.
نمی‌دونم این ادامه‌دار می‌شه یا نه، ولی… امتحان کردن همیشه کار خوبیه، نه؟

👤: می‌تونید یه ذره برامون درام بزنید؟

🐿: نمی‌دونم… الان دارم ریتم ۸-بیت رو تمرین می‌کنم. دست‌هام و پاهام اصلاً باهام راه نمیان.
صبر کن، چطوری بود… یادم رفت.
باشه، باید بیشتر تمرین کنم.

👤: اگر ۱۰ سال دیگه یک مستند درباره‌ی دوران رقص J-Hope منتشر بشه، اسمش چی باشه؟**

🐿: J-Hope: «آیا هنوز می‌تونه حرکت کنه؟»
«قلبش هنوز می‌تپه؟»
بذار این باشه: «قلبش هنوز می‌تپه؟»

👤: حرف آخر

🐿: خیلی وقت گذشته از آخرین باری که با Esquire کار کردم، ولی هنوز هم خیلی خوش گذشت. وقتی صحبتِ فتوشوت‌های جدید می‌شه، همیشه هیجان‌زده می‌شم. من از پوشیدن لباس‌های مختلف و لذت بردن از کل این فرایند واقعاً خوشم میاد.