...من را روی صندلی انداخت دستش را دو طرفه صندلی گذاشت

...من را روی صندلی انداخت دستش را دو طرفه صندلی گذاشت


جوری که نتوانم حرکت کنم


سرش را نزدیکتر آورد و گفت


«تو از من دزدی کردی و باید توانش رو بدی دختر کوچولو اصلا برام مهم نیست که من را نجات دادی یا ندادی من رو زنده کردی یا نکردی
پس دادن تاوان چیزیه که تمام آدم ها شامل اون میشن


گفتم
«ابله نشو مرتیکه ی منحرف،اگر من خریت نکرده بودم و از اون تابوت کوفتیت عکس نگرفته بودم الان مرده بودی و جسد مسخرت داشت میپوسید!»

سپس با لگد به رای پایش زدم و وقتی از صندلی کنار رفت از پشت لگدی به پشتت(آره همونجا که بهش هلو هم میگن😅)زدم

داد زدم
«دیگه دستت به من نمیخوره هااا»

و سپس کتم را پوشیدم و کوله ام را برداشتم و از در خارج شدم





وقتی از تاکسی پیاده شدم و بیمارستان جلوی چشمم آمد حالم دوباره گرفته شد
احساس میکردم تمامی خاطرات کودکی زنده میشود
حالا هم...
یک نفر بیشتر برایم نمانده بود
مادربزرگم...


او بود که از بچگی مرا بزرگ کرد

من خیلی به او مدیونم هستم

و افسوس

افسوس...
که او بیمار شده

شاید فکر کنید :آرههه از همون بیماری های لاعلاج مادربزرگا که هیچوقت معلوم نیست چیه!

ولی من خوب میدانم چیست...

او به همان نفرینی مبتلاست که گردنبد صلیب دارد

ادامه دارد...
شرط

۱۴لایک
۴بازنشر