محمدکریم‌خان زند (۱۱۱۹ ه‍.ق ملایر – ۱۳ صفر ۱۱۹۳ شیراز) بن

محمدکریم‌خان زند (۱۱۱۹ ه‍.ق ملایر – ۱۳ صفر ۱۱۹۳ شیراز) بنیان‌گذار دودمان زندیان بود[۲] که از ۱۷۵۱ تا ۱۷۷۹ میلادی بر اغلب نواحی ایران (به جز بخش‌هایی از خراسان و بلوچستان)[۳][۴][۵] و بر برخی از سرزمین‌های قفقاز نیز حکومت کرد و چند سال بصره را تحت سلطه داشت. او پیش از این، وکیل‌الدوله (نایب السلطنه) اسماعیل سوم، شاه اسمی دودمان سرنگون‌شدهٔ صفویان، بود. وی توانست بعد از مرگ نادرشاه و تکه‌تکه شدن ایران، دوباره حکومت مرکزی را تشکیل دهد و تمامی مناطق جدایی طلب را سرکوب کند. برخی از کریم‌خان زند به عنوان «خوش‌نام‌ترین» و «نیکوترین» پادشاه ایران پس از اسلام یاد می‌کنند.[۶][۷]