یه جایى هست میرم، که هیچکى منو نمیشناسه حس تنهایى نمیکنم، این لازمه یه جاییکه خودم ساختمش، توش میفهمم وجودم از چیه شبها توش بیدار میمونم ستاره ها رو میشمارم و با خواب میجنگم

دیدگاه ها (۰)

نــَــــــــــﺦ ﺩﺍﺩﻥ ﻫَﻤﯿﺸـــــــﻪ ﻫــــــﻢ”ﺑـَــــﺪ “ﻧﯿﺴـــــﺖ ﺑــــﻪ ﺑَﻌﻀﯿـــــــــﺎ ﺑﺎﯾـــــــﺪ ﻧـَـــــــﺦ ﺩﺍﺩ تا “ﺩَﻫﻨﺸــُــــــﻮنو” “ﺑــــــــﺪﻭﺯَﻥ”

منمـ از خودمـ متنفرمـ :)))))

ᵉᵛᵉⁿᵗᵘᵃˡˡʸ,ʸᵒᵘ’ˡˡ ˡᵉᵃʳⁿ ᵗᵒ ᵇˡᵒᵒᵐ ⁱⁿ ᵗʰᵉ ᵈᵃʳᵏ. در نهایتـ یاد خواهید گرفتـ کهـ در تاریکے شکوفا شوید.

بزرگتر کهـ میشے ترسـ هاتـ میریزهـ ترسـ از تاریکے ترسـ از تنهایے ترسـ از نبودنـ ها بهـ یهـ جایے میرسے کهـ از شدت نبودنـ ها تو تاریکے و تنهایے هاتـ غرقـ میشے

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط