امیدوار باش

امیدوار باش!
تا وقتی چشمی هست که با تو اشک می‌ریزد، می‌توان رنج زندگی را تحمل کرد ...

چقدر خوبه بین این همه آدم یه نفر رو پیدا کنی که شبیه هیچکدوم از کسایی که میشناختی برات نباشه، دقیقا یه نسخه ی بهتر از خودت رو به روت قرار بگیره..
نیاز نباشه خودتو تعریف کنی واسش و با یه نگاه بفهمه چی میخوایی بگی!
وقتی بهش تکیه کنی مطمئن باشی هر اتفاقی هم بیفته باز تو توان مقابله باهاشو داری..
هر وقت که بغلش میکنی آنقدر احساس امنیت میکنی که انگار خودتو بغل کردی..
یه نفر که وقتی بهش نگاه کنی احساس خوشبخت کنی از داشتنش