دلی دادم رفت

دلی دادم رفت
جان بی جانی بود دادم رفت
عشق بی تابی بود که دادم رفت
مقصدی بود که دگر پایان نداشت
رفتی مرا در قفس زندان تنهایی
۱۴۰۵/۲/۱۳