جنگلی بودیم

جنگلی بودیم
شاخه در شاخه همه آغوش
ریشه در ریشه همه پیوند
وینک انبوه درختانی تنهاییم!
به کجا آیا خواهیم رسید آخر
و چه خواهد آمد بر سر ما
با این دلهای پراکنده

بنشینیم و بیندیشیم ...

#هوشنگ_ابتهاج
دیدگاه ها (۵)

گفتاما در شبی این گونه گنگهیچ آوایی نمی آید به گوشگفتمشاما د...

ابتهاج در توصیف این شعر میگوید: دختری با موهای بلندی بود موه...

آفتابا چه خبر؟این همه راه آمده ای که به این خاک غریبی برسی؟!...

و ندایی که به مَن می گوید:گر چه شب تاریک استدل قَوی دارسحر ن...

سفیر کبیر Grand Ambassador

خیالش باز، شعری بر لبم بی اختیار آوردکه اوصاف علی طبع مرا ای...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط