گاهے نبایــــد پرسیــد ، نباید

گاهے نبایــــد پرسیــد ، نباید
دانست .
باید در خلوت بمانے و فڪر ڪنے
بایـــد گاهے سڪوت ڪنے
پرسیـــدن و دانستن گاهے ادم را
نابود مےڪنـــد .
چشم ببنــد از ان چیــزے ڪه تو را
اذیت مےڪنــــد ، زبان ب سخن نگــو
از حرفے که تو را مقصــر بدانند ..
بگذاریــد ادم ها در خلوت و تنهایے خـــود
بماننــد و سڪوت ڪنند . ادم است دیگـــر
گاهے ممڪن است دلش بگیـــرد از دنیا و
ادم هاے دنیـا ...
ب خلوت ماندن و سڪوت کردن ادم ها
احتــرام بگذارید ن بپرسید و ن بدانید
که او چرا حالش خراب است .
او امــــروز دلش گرفته از تو از ادم هاے دنیا .
رهگذر