خداوند متعال، شهدا را نه برای ماندن در تقویم دنیا، بلکه ب

خداوند متعال، شهدا را نه برای ماندن در تقویم دنیا، بلکه برای ماندن در حافظه‌ی تاریخ و قلب‌های بیدار می‌آفریند؛ انسان‌هایی که آمدنشان، نوید عزت است و رفتنشان، آغاز جاودانگی. انسانهایی که از همان نخستین نفس، سهمشان از دنیا آسایش و آرامش نیست؛ سهمشان ایستادن و فدا شدن است و در نهایت، رسیدن به بلندترین مقام یعنی مقام شهادت.
میلاد شهید، تنها تولد یک انسان نیست؛ میلاد شخصیتی است که خداوند او را برای امتحانی بزرگ برگزیده بود. میلاد شهید، میلاد روحی است که بندگی را برگزید، خدمت را عبادت دانست و شهادت را زیباترین پایان یافت. میلاد شهید، میلاد نَفْسِ گرانقدری است که زمین برایش تنگ و کوچک شد و آسمان آغوش گشود برای فراخواندن او نزد پروردگار.
ای شهید!
امروز، در سالروز میلاد تو، نه از نبودنت سخن می‌گوییم و نه از داغ فراق؛ چرا که شهید هرگز غایب نیست. شهید در تپش قلب مادران داغدار، در دعای پدران صبور، در اشک یاران باوفا، در لبخند کودکان این سرزمین و در آرامشی که با خون خود برای مردم به ارمغان آورده، زنده‌ است. ما امروز، در سالروز میلاد تو، با تو عهد می‌بندیم که نگذاریم غبار فراموشی بر نام بلند مردانی چون تو بنشیند که امنیت و عزت امروز ما، وام‌دار ایثار شماست. با تو عهد می‌بندیم راهی را که در آن آخرین قطره‌های خونت را نثار کردی، هرگز رها نکنیم.
سالروز میلادت مبارک ای مسافر آسمانی؛ سلام بر تو روزی که به‌دنیا آمدی. سلام بر تو روزی که به سوی خدا بازگشتی و سلام بر تو روزی که دوباره زنده‌تر از همیشه برانگیخته خواهی شد.