*ما از دلگیریِ روزهایمان ،

*ما از دلگیریِ روزهایمان ،
به شب پناه می‌بردیم
و از دلتنگیِ شب‌هایمان ، به روز ،
و اینگونه بود که تمام جوانیمان
در ناتمامِ یک انتظار ، تــــمام شد!🔚*