🍃🌺🍃

🍃🌺🍃
این دلتنگے اگر خانه بود،
دیوارهایش ترڪ برمی‌داشتند.
اگر باد بود،
به آتش می‌زد و جنگلے را می‌سوزاند.
اگر صدا بود،
نعره‌اش گوش‌هاے فلڪ را کر می‌کرد،
این دلتنگے اما میان سینه‌ے من است؛
در حجم سبز اندوه قلبی
که "سکوت"، آخرین امیدش است.
دیدگاه ها (۰)

🍃🌺🍃خدایاکاش میتوانستیمآنی باشیمکہ تو دوست داری...الهی کمکمان...

استاد عباس مهرپویا روانش شادتمام آن شهر دور، یک چهارم پنجره‌...

ﺑﺎ ﺗﻮ ﺣﻜﺎﻳﺘﻲ دﮔﺮ، اﻳﻦ دل ﻣﺎ ﺑﺴﺮ ﻛﻨﺪ‫ﺷﺐ ﺳـﻴﺎه ﻗﺼﻪ را ﻫﻮاي ﺗﻮ ...

.📌ایستاده تر از همۀ ما...نشسته حرکت می‌کرد اما از همه‌ی ما ا...

جنوب قلب ایران است...وقتی صدای سنج و دَمام در کوچه‌ها می‌پیچ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط