من اینجوری‌ام که چیزی را خوب می‌فهمم، غصه‌اش را عمیقا ولی

من اینجوری‌ام که چیزی را خوب می‌فهمم، غصه‌اش را عمیقا ولی کوتاه می‌خورم، به آن کمی فکر می‌کنم و وقتی دیدم فکر کردن به آن و غصه خوردن برای آن فایده‌ای ندارد و فقط حالم را بد می‌کند، وقتی دیدم برای بهبود و تغییر آن کاری از من ساخته نیست؛ دیگر به آن فکر نمی‌کنم و آن موضوع و مسئله را از حوالیِ افکارم دور می‌کنم، خیلی دور... آنقدر که چندین کهکشان فاصله بیفتد میان آن‌ها و افکارم. آنقدر که به طور کامل فراموششان کنم.
در مورد آدم‌هایی که غمگینم می‌کنند هم همینطور. ناخواسته بی‌خیال می‌شوم و بی‌آنکه حواسم باشد، دل می‌کَنم از آنان که حضور و حرف‌هاشان آزارم می‌داده. به خودم که می‌آیم، دور ایستاده‌ام، خیلی دور...
جایی که فرصت و دلایل بیشتری برای زیستن دارم، جایی که در محاصره‌ی آدم‌ها و افکار سمّی نیستم! جایی که حالم خوب است، لبخند می‌زنم، خیال می‌بافم، نفس می‌کشم.
جایی که آرام می‌گیرم.

📍 :ماسوله، فومن ،گیلان

#نرگس_صرافیان_طوفان #ماسوله #باران #بارون #فومن #گیلانگردی #ایرانگردی #بومگردی #روستا #محلی #گردشگری #سنتی
#سیاوش _قمیشی #عصر_بخیر