عمری است که بی فایده در حال قنوتی

‌
‌عمری است که بی فایده در حال قنوتی
یا دست به دامان زمین و ملکوتی

ای چلچله با تیر که زخمی شده بالت؟!
از توطئه‌ی کیست که در حال سقوطی؟!

ای وسعت سرسبز بهاری... دلِ پاکم!
چندی است که لَم یزرع و خشک و برهوتی

در آینه یک بار ببین صورت خود را
انگار که تصویرِ ترک خورده‌ی لوتی

با اینهمه فریاد، بنازم به غرورت
همسایه ی دیوار به دیوار سکوتی

پروانه به داد دلِ شمعت نرسیدی
خاموشیِ این شعله دگر، بسته به فوتی

ای عشق اگر میشود از سینه‌ی قلبم...
برخیز که اندازه ی کوه اَلَموتی...

#خاصترین