تمام تلاش منافقین تحمیل صلح و آتش بس به جامعه است
🔺در صورت آتش بس و یا صلح در جنگ فعلی با آمریکا و رژیم جعلی اسرائیل چه عواقبی برای ما خواهد داشت ؟؟؟
سخنان بسیار مهم
حضرت آیت الله قرهی(مدظله العالی)
اگر این بار صلح کنیم، اینها ممکن است حتی تا دو سال دیگر با ما کاری نداشته باشند؛ ما هم در این مدت بتوانیم – برای مثال – با رهبر جدیدمان برویم و در حسینیه با ایشان ملاقات کنیم و با او پیمان ببندیم. همچنین امامِ شهیدمان را تشییع کنیم و هیچ خبری نشد. امّا در مقابل، آنها در این فاصله میروند و زرّادخانههای خود را بسیار قویتر میکنند و بسیاری از چیزهایی را که امروز فهمیدهاند – اینکه ما چه میزنیم و چه میشود – مبنا قرار میدهند و این بار با بودجههای سنگین، از همهسو خواهند زد؛ تا جایی که شاید قصد کنند همهچیز را با خاک یکسان کنند. هر کس هم از ظنّ خود هر برداشتی میخواهد بکند، بکند؛ ما که نمیتوانیم بهخاطر این حرفها سکوت کنیم، چون میگویند فلانی مدّعی است یا فلان نیّت را دارد.
ضمن اینکه عرض کردم: این بار اگر عقبنشینی کنیم؛ اگر عقب نشستیم، از ساحل عظیم عقب نشستیم، از خونِ نایب امام زمان عقب نشستیم؛ و چهبسا این همان قضیهای باشد که برای ظهور بیان شده است. اگر عقب نشستیم و جلو نرفتیم – مانند همین الآن که بعضیها میگویند الان داغیم، بعد کمکم سرد میشویم – این نباید اتفاق بیفتد. عدهای غر میزنند؛ این حرفها تازه نیست؛ در جنگ هشتساله هم غر زدند. به امام راحل هم رساندند؛، که مردم دیگر حمایت نمی کنند، امام جام زهر را نوشیدند، بعد مرصاد پیش آمد.
همین پادگان مالک، همین پادگان مقداد در تهران، خودم یادم است آنقدر نیرو آمد که اعلام کردند «نیرو نمیخواهیم»، ولی به امام رسانده بودند که مردم خستهاند و دیگر نمیآیند. حالا فرض کنید یکیدو نفر هم نق زدند؛ کمکم میگویند اینجا کشتار شد، آنجا کشتار شد، اینطور کردند… درحالیکه باید به اینها گفت: بنشین سر جایت و نقِ بیخود نزن. اگر کسی از تو کشته شده ، ما هم شهید دادهایم، اگر تو مجروح شدهای، ما هم مجروح دادهایم؛ نمیتوانیم بهخاطر چند نفر که نق میزنند از خون و نام شهید عقبنشینی کنیم.
اگر به خونخواهی امام شهید پیش نرویم – درحالیکه هدف او این بود که با شهادت خود کاری کند که همین صهاینه و یهود تمام شود و انشاءالله زمینهی ظهور فراهم گردد – اگر این کار را نکنیم، والله العظیم، والله العظیم، والله العظیم چنان عقب میافتیم که دیگر نمیشود حسابش را کرد. امّا اکنون نزدیکیم؛ این سختیها را باید تحمّل کرد، تا بعداً پشیمان نشویم؛ تا نسلهای آینده نگویند: «آن وقتی که مقدّمات فراهم شده بود که برویم، چرا نرفتید؟»
ولو اینکه چنین وضعی در نهایت پیش نخواهد آمد، امّا فرض محال است؛ باز هم میگویم: نخواهد شد. بارها عرض کردهام: بله، فشار شدیدی بر ما وارد خواهد شد، امّا پیروزی از آنِ ما خواهد بود. حتی اگر فرض کنیم نصف جمعیتمان هم به شهادت برسند، باز پیروزی از آنِ ماست. نمیشود جز این باشد؛ دارم فرضِ محال را عرض میکنم. اگر جلو برویم، باز هم رخدادهایی پیش خواهد آمد؛ در ترکیه و جاهای دیگر اتفاقات زیادی خواهد افتاد؛ بسیاری از چیزها را هم نمیشود بیان کرد، امّا حوادث عظیمی رخ خواهد داد؛ البته به شرط ادامه دادن…
#مرگ_بر_آمریکا
#انتشار_حداکثری_با_شما
سخنان بسیار مهم
حضرت آیت الله قرهی(مدظله العالی)
اگر این بار صلح کنیم، اینها ممکن است حتی تا دو سال دیگر با ما کاری نداشته باشند؛ ما هم در این مدت بتوانیم – برای مثال – با رهبر جدیدمان برویم و در حسینیه با ایشان ملاقات کنیم و با او پیمان ببندیم. همچنین امامِ شهیدمان را تشییع کنیم و هیچ خبری نشد. امّا در مقابل، آنها در این فاصله میروند و زرّادخانههای خود را بسیار قویتر میکنند و بسیاری از چیزهایی را که امروز فهمیدهاند – اینکه ما چه میزنیم و چه میشود – مبنا قرار میدهند و این بار با بودجههای سنگین، از همهسو خواهند زد؛ تا جایی که شاید قصد کنند همهچیز را با خاک یکسان کنند. هر کس هم از ظنّ خود هر برداشتی میخواهد بکند، بکند؛ ما که نمیتوانیم بهخاطر این حرفها سکوت کنیم، چون میگویند فلانی مدّعی است یا فلان نیّت را دارد.
ضمن اینکه عرض کردم: این بار اگر عقبنشینی کنیم؛ اگر عقب نشستیم، از ساحل عظیم عقب نشستیم، از خونِ نایب امام زمان عقب نشستیم؛ و چهبسا این همان قضیهای باشد که برای ظهور بیان شده است. اگر عقب نشستیم و جلو نرفتیم – مانند همین الآن که بعضیها میگویند الان داغیم، بعد کمکم سرد میشویم – این نباید اتفاق بیفتد. عدهای غر میزنند؛ این حرفها تازه نیست؛ در جنگ هشتساله هم غر زدند. به امام راحل هم رساندند؛، که مردم دیگر حمایت نمی کنند، امام جام زهر را نوشیدند، بعد مرصاد پیش آمد.
همین پادگان مالک، همین پادگان مقداد در تهران، خودم یادم است آنقدر نیرو آمد که اعلام کردند «نیرو نمیخواهیم»، ولی به امام رسانده بودند که مردم خستهاند و دیگر نمیآیند. حالا فرض کنید یکیدو نفر هم نق زدند؛ کمکم میگویند اینجا کشتار شد، آنجا کشتار شد، اینطور کردند… درحالیکه باید به اینها گفت: بنشین سر جایت و نقِ بیخود نزن. اگر کسی از تو کشته شده ، ما هم شهید دادهایم، اگر تو مجروح شدهای، ما هم مجروح دادهایم؛ نمیتوانیم بهخاطر چند نفر که نق میزنند از خون و نام شهید عقبنشینی کنیم.
اگر به خونخواهی امام شهید پیش نرویم – درحالیکه هدف او این بود که با شهادت خود کاری کند که همین صهاینه و یهود تمام شود و انشاءالله زمینهی ظهور فراهم گردد – اگر این کار را نکنیم، والله العظیم، والله العظیم، والله العظیم چنان عقب میافتیم که دیگر نمیشود حسابش را کرد. امّا اکنون نزدیکیم؛ این سختیها را باید تحمّل کرد، تا بعداً پشیمان نشویم؛ تا نسلهای آینده نگویند: «آن وقتی که مقدّمات فراهم شده بود که برویم، چرا نرفتید؟»
ولو اینکه چنین وضعی در نهایت پیش نخواهد آمد، امّا فرض محال است؛ باز هم میگویم: نخواهد شد. بارها عرض کردهام: بله، فشار شدیدی بر ما وارد خواهد شد، امّا پیروزی از آنِ ما خواهد بود. حتی اگر فرض کنیم نصف جمعیتمان هم به شهادت برسند، باز پیروزی از آنِ ماست. نمیشود جز این باشد؛ دارم فرضِ محال را عرض میکنم. اگر جلو برویم، باز هم رخدادهایی پیش خواهد آمد؛ در ترکیه و جاهای دیگر اتفاقات زیادی خواهد افتاد؛ بسیاری از چیزها را هم نمیشود بیان کرد، امّا حوادث عظیمی رخ خواهد داد؛ البته به شرط ادامه دادن…
#مرگ_بر_آمریکا
#انتشار_حداکثری_با_شما
- ۲.۶k
- ۱۹ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط