به نام خدا

نوروزتان فرخنده باد.
امسال اما نوروزی فرا رسیده است که سایه‌ی جنگ بر شادی‌هایش نشسته و مجالِ شادمانیِ دل‌خواه را از ما ربوده است.
در چنین روزهایی، یادِ رفتگان بر ما فرض است؛ آنان که جای خالی‌شان هر دم آشکارتر می‌شود.
سال خونینِ ۱۴۰۴ آن‌چنان خون ریخت که برگ از درخت نریخت.
دیدگاه ها (۰)

من کام نمی‌خواهماز لعلِ لبت جانامن جامِ تو می‌خواهمبِستان هم...

مدرسه‌های بی‌پناهدخترکان بی‌گناه... دریده شد گلوی نی‌زنانِ ع...

وفاداری به وطن، عهدی است ناگسستنی؛ اما پایبندی به حکومت، مشر...

بررسی شعر [آینه] از «بهرام» بخش دوم--------------------بخش د...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط