‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌  ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌  ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌



ما دو فصل بودیم که در تقویمِ تقدیر، هرگز هم‌زمان نگریستیم؛

مانده‌ای، مثل ردِ پایی که در شن‌های ساحل، پیش از رسیدنِ موج، از یاد می‌رود.

میان ما، نه تمام شدیم و نه تمام شدیم؛

فقط در میانه‌یِ راه، به غریبگی برخوردیم…:)

𝖫𝖾𝗅𝗂𝖺 | لیلیا 𝟣𝟦𝟢𝟧/𝟦/𝟣𝟧
دیدگاه ها (۰)

آدمی گاهی در میانه‌ی این جاده‌های بی‌سرانجام،بیش از هر چیزی ...

این ویدئوی هوایی رو ببینید. دو موج از دو جهت به سمت ساحل میا...

در تلاطم بی‌امان روزگار، من تنها شاهد گذر زمانمآن هم با آرزو...

خیره شده بود به تقویم دیواری اتاق، به همان خط‌خوانی‌های آبی ...

رها🦋 پاییز دارد نزدیک می شود..🍂آرام و بی صدابا چمدانی پر از ...

به یاد سید یزدان موسوی جوانی که به خاطرهها پیوست

سال‌هاست که تقویم‌ها دیگر اسم تو را ورق نمی‌زنند و ساعت‌ها د...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط