ای حقیقت زنده ی هستی،

ای حقیقت زنده ی هستی،
ای نیروی که از رگِ کوه ها می گذری
و از دلِ انسان ها سخن می گویی،
نگاه کن به سرزمین من،
به ایرانِ زخمی اما ایستاده
به خاکی که رنج را بیاد دارد
اما تسلیم را نه.
دل های خسته را ببین،
مادرانی که سکوتشان را بلعیده اند،
پدرانی که سکوتشان فریاد است،
جوان های که حق نفس کشیدن می خواهند
و کودکانی که سزاوار ترس نیستند،
ای آگاهی بزرگ، سنگینی جنگ،
ظلم و ستم را از شانه های این مردم بردار،
ترس را از ریشه بخشکان،
و آزادی را نه با خون،
بلکه با بیداری، نه ویرانی،
بلکه با آگاهی باز کن.
دل ها را نرم کن،
حتی دل آنان که سخت شده اند،
چشم ها را بِگُش،
حتی چشم آنان که نمی خواهند ببینند،
برای ایران آرامشی عمیق می طلبم
که از درون بجوشد، رفاه و آزادی ای پایدار،
که با خرد همراه باشد،
باشد که صدای مردم شنیده شود،
حق بازگردد، و انسان، دوباره انسان بماند.
ما شکر گزاریم، برای روزی که می آید،
برای نوری که خاموش نشد،
برای حقیقتی که هر چقدر هم دیر،
اما همیشه راه خود را پیدا می کند.
باشد که ایران آرام شود، آزاد و آباد شود،
بدون هیچ گونه جنگ و خونریزی
و دوباره خانه امن فرزندانش گردد.

#ایران #وطن #خدا