ما با ادم های دورمون اینجوری رفتار میکنیم:

ما با ادم های دورمون اینجوری رفتار میکنیم:

خوشم بیاد غرورم اجازه نده فرشته بودنم رو نشون بدم، نمیدم شاید بعدا حق با غرورم باشه

خوشم نیاد احترامی که برا مادرم و پدرم دارم نمیزاره شیطان باشم شاید بعدا نیازم باشه

دوسش داشته باشم حتی اکه غرورم هم اجازه نده بازم خود حقیقیم رو نشون میدم یعنی فرشته بودنم شاید بهم آسیب بزنه اما خود واقعیم بودم

اگه دوسش نداشته باشم حرف اول و آخرم با غرور و حسمه بگه شیطان شو برا اون فرد هم چهره شیطان میگیرم هم ذات شیطانی
«مراقب باش تو این دسته نباشی»

پس حواستون باشه هر اتفاقی ممکنه بیفته
شاید از تو اشتباهی سر بزنه ولی تو متوجهش نشی و بافکر اینکه من متوجه نشدم رد بشی

اما وقتی که من متوجه بشم با احترام میری تو دسته دوم
اگه دوباره تکرار کنی
«به دسته چهارم خوش اومدی عزیزم »