اندوهت را بتکان

اندوهت را بتکان



جهان منتظرت نمی‌ماند تا حالت خوب شود.

جهان صبر نمی‌کند تا غصه ات سر آید.

جهان برای هیچکس منتظر نمی‌ماند و برای هیچکس صبر نمی‌کند.



جهان می‌رود چه تو غمگین باشی و چه شادمان، چه سوگوار باشی و چه رقصان.

می‌دانی این جهانی که می‌رود نامش چیست؟

نامش عمر است و تو ناگزیری که دنبالش بروی حتی اگر سینه خیز .



تو ناگزیری که اندوهت را بتکانی و غمت را بشویی و بروی وگرنه جهان می‌رود و عمر می‌رود

و تو جا می‌مانی از جهان و از عمر و از خودت...

🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀