...

...
چند نکته در پاسخ به پریشان‌گویی‌های بیانیه "ایران ما"

اول) هر زبانی که یک ملت یا بخشی از یک ملت به آن تکلم می‌کنند و فرهنگ شفاهی و مکتوب خود را با آن می‌سازند، زبان ملی است، لذا همان اندازه‌ که فارسی زبان ملی است، تورکی و بلوچی و حتی تاتی هم زبان ملی (منسوب و معطوف به ملت) است، لذا این پیش‌فرض که فارسی تنها زبان ملی ایران است، صرفا یک گزاره‌ی فاشیستی و نژادگرایانه و فریبکارانه است.

دوم) فارسی هرگز تنها زبان رسمی تمدن ایران نیست و نبوده‌است. هزاران سند تاریخی رسمی و حتی معاهدات مهم بین‌المللی به زبان تورکی در تاریخ این کشور وجود دارد. انحصار ظالمانه و نژادگرایانه‌ای که شما به غلط به تاریخ منسوب‌اش می‌کنید، صرفا محصول استبداد و وندالیسم فرهنگی صد سال اخیر است.

سوم) تحصیل به زبان مادری حق است نه امتیاز. این حق نه قابل مذاکره است و نه قابل معامله. شما هرگز در جایگاهی نیستید که نسبت به حقوق بنیادین دیگران نفیا یا اثباتا تصمیم‌گیری کنید. ما در پی حذف هیچ زبانی نیستیم، صرفا دنبال حقوق قانونی و بنیادین خود هستیم.

چهارم) پنهان کردن فاشیزم عریان و غیرانسانی یک گروه در پشت مفاهیمی همچون "تمامیت ارضی" و "وحدت ملی" کاری پست و بزدلانه است. تجزیه‌طلب واقعی شما هستید که در پی حذف و انکار بخش بزرگی از جمعیت کشور هستید، نه آنهایی که صادقانه و خالصانه حقوق قانونی خود را مطالبه می‌کنند.

پنجم) خواب شما تعبیر نخواهد شد، چون ما مدتهاست بیدار شده‌ایم و تصمیم داریم این خواب را بر شما حرام کنیم.

فرمان فرضی- نوزدهم فروردین ۱۴۰۲
#فرمان_فرضی
#زبان_مادری