خسته ام خسته

خسته ام ... خسته 
خسته از این‌حجم‌ِ بی معرفتیِ آدمهای به ظاهر بامرام 
آدمهایی که برای تسکین کوچکترین دردت هم،  نمی‌توانی به آنها پناه ببری.. 
خسته ام  
اونقدر خسته... که دلم میخواد،
یه جایی برم ک فقط و فقط، 
خودم باشم و خودم باشم و خودمممممم 
اینقدر تنها ....

آنگونه دلم سوخت
ز داغ غم هجران
هر جا سخن از عشق که شد،
آه کشیدم...