تو در آیین من تندیس زیباے اهورایے

تو در آیین من تندیس زیباے اهورایے
پریشان پیچش موے تو مے ارزد بہ دنیایی
بہ تاڪستان لبهایت بزن لبخند نیلوفر
ڪہ مے لرزد دلم از طاق ابرووان ڪسرایے
فقط یڪ واحد از چشمان تو هر ڪس بیاموزد
مدرس مے شود در رشتہ هاے عشق و شیدایی
سیلمان قالے خود را بہ زیر پایت اندازد
خرامان مے روے آغوش آدم مثل حوایے
چڪیدہ از دهان تو شراب ڪهنہ ے شیراز
بہ تفسیر معانے نا توان شیخان عظمایے
نگاہ من بہ اندامت حرام اے شاخہ ے طوبیٰ
مگر وقتے ڪہ مے نوشم شراب سرخ یحیا یی
بہ جرم عاشقے امشب بڪش بر چوبہ ے دارم
چنان حلاج مے رقصم در آن بالا مسیحایے
بہ تار موے تو بستہ ام گرہ سر بر نمے دارم
بہ فنجانے ڪہ افتادہ نگاہ تو بہ زیبایے