تو نور بودی در شب تاریک دلم

تو نور بودی در شب تاریک دلم
آمدی ویرانه را آبادش کردی
چه بگوییم از رنگ مشکی موهایت
که سیاهی شب هم به ستوه آمده است
ماه چه شکایتها که ندارد از تو
خجالت میکشد از روی تو