بابُالرَّحمه
بابُالرَّحمه
در میانِ کویرِ تفتیده تاریخ، نام علی (ع) همچون بارانی است که بر عطش جانهای خسته میبارد. او نه تنها فاتحِ میدانهای نبرد، که فاتحِ بیرقیبِ قلههای رفیعِ مهربانی و عدل بود؛ مردی که صدایِ هقهقِ شبانهاش در نخلستانهای کوفه، هنوز هم آرامبخشِ دلهای ناآرامِ ماست. علی (ع)، معنایِ زلالیِ یک نگاه، تکیهگاهِ بیپناهان و یتیمنوازِ کوچههایی است که هنوز هم بویِ نان و خرمایِ دستانِ پینهبستهاش را میدهند. او نه تنها یک امام، که وسعتِ بیپایانِ یک “انسان” است.
#امیرالمومنین #یا_علی #غدیر
در میانِ کویرِ تفتیده تاریخ، نام علی (ع) همچون بارانی است که بر عطش جانهای خسته میبارد. او نه تنها فاتحِ میدانهای نبرد، که فاتحِ بیرقیبِ قلههای رفیعِ مهربانی و عدل بود؛ مردی که صدایِ هقهقِ شبانهاش در نخلستانهای کوفه، هنوز هم آرامبخشِ دلهای ناآرامِ ماست. علی (ع)، معنایِ زلالیِ یک نگاه، تکیهگاهِ بیپناهان و یتیمنوازِ کوچههایی است که هنوز هم بویِ نان و خرمایِ دستانِ پینهبستهاش را میدهند. او نه تنها یک امام، که وسعتِ بیپایانِ یک “انسان” است.
#امیرالمومنین #یا_علی #غدیر
- ۵.۰k
- ۰۲ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط