بعضی رابطهها با اعتراف شروع نمیشن با مقاومت شروع می

بعضی رابطه‌ها با «اعتراف» شروع نمیشن، با «مقاومت» شروع میشن...
با دو آدمی که هر دو همدیگه را دوست دارن اما هیچ‌کدوم زودتر از دیگری دلش رو لو نمیده.
یکی با غرور فاصله می‌سازه، یکی با احساس دنبال بهونه می‌گرده؛
و وسط این همه سکوت، چیزی آرام و عمیق شکل می‌گیره که اسمش فقط عشق نیست...
اسمش «درک شدن» هست.

اون پسر، با همه‌ی غرورش، بلد نیست مستقیم بگه «دوستت دارم»؛
اما از لابه‌لای حرف‌هاش می‌شه فهمید که با تو بودن براش فقط یک انتخاب نیست،
یک جور «آرامش» هست.
یک حس امن که نمی‌خواد از دستش بده.

و اون دختر، با همه‌ی احساسش، خوب می‌فهمه که گاهی آدم‌ها قبل از دوست داشتن، «ترس از اعتراف» رو زندگی می‌کنن.
برای همین می‌گه:
«انقدر می‌مونم تا اعتراف کنی...»

چون بعضی عشق‌ها قرار نیست با عجله گفته بشن؛
قرارِ با موندن، با صبر، با نگاه‌های نگفته و جمله‌ های نصفه‌ نیمه،
آروم‌ آروم به زبان بیان...
و گاهی کسی که بیشتر از همه ادعا می‌کنه بی‌تفاوته،
همونیه که بیشتر از همه عاشقه.

---- مجله احساسات شگفت انگیز ----

#عاشقانه #عشق #معشوق #احساسات #ابراز_علاقه #ابراز_احساسات #غرور