سرنوشت خورشید

خورشید الان تقریباً وسط عمرش قرار داره و «حدود» ۵ میلیارد سال دیگه سوخت اصلیش رو از دست میده. اون موقع به‌جای اینکه ناگهان منفجر بشه، شروع می‌کنه به باد کردن. خیلی باد می‌کنه؛خورشید منفجر نمی‌شه چون جرمش برای تبدیل شدن به ابرنواختر کافی نیست.خورشید تبدیل به یک غول سرخ میشه؛ اون‌قدر بزرگ که احتمالاً سیاره‌های نزدیکش مثل عطارد و زهره رو کاملاً می‌بلعه.
سرنوشت زمین هم هنوز دقیقاً معلوم نیست.
بعضی محاسبات میگن خورشید زمین رو می‌بلعه و بعضی‌ها میگن زمین از بلعیده شدن فرار می‌کنه،ولی زمین حتی اگر بلعیده نشه، مدت‌ها قبل از اون برای زندگی غیرقابل‌سکونت میشه.
وقتی لایه‌های بیرونی خورشید توی فضا پخش بشن هسته‌ی باقی‌مونده تبدیل به یک کوتوله سفید میشه؛جرمی تقریباً هم‌اندازه‌ی خورشید، اما در ابعادی نزدیک به زمین. تصور کن یک قاشق چای‌خوری از ماده‌ی اون رو برداری، وزنش می‌تونه چندین تن باشه.
خورشید برای میلیاردها و حتی تریلیون‌ها سال به‌آرامی سردتر و کم‌نورتر میشه.‌ نه انفجار عظیمی رخ میده و نه پایان باشکوهی.‌‌ فقط ستاره‌ای که میلیاردها سال مرکز زندگی منظومه‌ی شمسی بوده، کم‌کم به یک جسد کیهانی خاموش تبدیل میشه و در تاریکی فضا رها میشه.
اینم پایان غم انگیز زندگی خورشید.