غرور پارادوکس ویرانگری است

• ─────『 ✦ 』───── •

«ناموس‌نامهٔ غرور؛ فصل‌الخطابِ بَهرام محمّدی در هندسهٔ فقر و انسدادِ خودبنیادی»

• ─────『 ✦ 』───── •

۲) غرور، دعویِ قیام در موضعِ سقوطِ دعوی است.

غرور، پارادوکسِ ویرانگری است که در آن، موجودِ فانی و نیازمند، ادعای ایستادگیِ مطلق و بی‌نیازی می‌کند. در حالی که حقیقتِ وجودیِ انسان، سراسر فقر و نیاز است، غرور تلاش می‌کند تا از دلِ این ناتوانیِ ذاتی، قامتِ کاذبی از استقلال برافرازد. این یعنی «دعویِ قیام» در نقطه‌ای که ذاتاً محلِّ «سقوطِ دعوی» و اعتراف به بندگی است.

در مهندسیِ قدرت، این وضعیت به معنای خروج از ترازِ واقعی و ورود به توهّمِ خودبنیادی است. هرگاه انسان در موضعی که باید به فقرِ خویش معترف باشد، بر طبلِ غنا بکوبد، دچار انسدادِ ساختاری می‌شود. این ادعای دروغین، نه تنها قدرت نمی‌افزاید، بلکه بنیانِ شخصیت را بر بستری از لرزش و تزلزل بنا می‌کند؛ چرا که هر قیامی بدون تکیه بر حقیقت، محکوم به سقوط است.

غرور، پوشاندنِ ردای کمال بر تنِ فقر است؛ و این تحریف، سرآغازِ فروپاشیِ معماریِ درونیِ انسان است.

• ─────『 ✦ 』───── •

✍️ منبع و پدیدآورنده: بهرام محمدی

نشر با ذکر منبع مجاز است

@BMLIMIT

• ─────『 ✦ 』───── •

#ناموس_نامه_غرور #غرور #هندسه_فقر #سقوط_دعوی #انسداد_خودبنیادی #مهندسی_حد #بهرام_محمدی

• ─────『 ✦ 』───── •
دیدگاه ها (۰)

• ─────『 ✦ 』───── •«ناموس‌نامهٔ غرور؛ فصل‌الخطابِ بهرام محمد...

• ─────『 ✦ 』───── •«دکترینِ حاکمیت بر گوش در معماریِ قدرتِ ب...

غرور پارادوکس ویرانگری است

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط