یکرنگ ماندن

گاهی لازم است از هیاهوی آدم‌ها فاصله بگیری، بنشینی روبه‌روی خودت و ببینی چه بر سرت آمده. خود بودن ، درد دارد؛ در جهانی که مدام از تو می‌خواهد شبیهِ دیگری باشی، انتخابِ خود ماندن نوعی شجاعت است.
گاهی خودت را که می‌فهمی، دلت می‌گیرد؛ از تمام نقش‌هایی که بازی کردی تا پذیرفته شوی، از لبخندهایی که زدی تا دوستت بدارند. اما در میان این درد، نوری هست — نوری که فقط وقتی خودت می‌شوی، می‌تابد.
خود بودن سخت است، پر از تنهایی و قضاوت و تردید، اما آرامشی دارد که در هیچ تقلیدی پیدا نمی‌شود.
گاهی لازم است دردِ خود بودن را بپذیری تا سبک شوی، تا بدانی اگرچه جهان شاید درک‌ات نکند، اما تو دروغ نمی‌گویی — نه به دیگران، نه به خودت.