شکر و سپاس خدا

بنام خدا
خدایا، تاکنون از شکر تو غافل نبودم و در همه حال بخاطر نعمات بیکرانت تو را شکر و سپاس گفتم و می گویم و خواهم گفت، ولی می دانم در مقابل ربوبیت تو این شکر و سپاس و ستایش و نیایش ناچیز و ضعیف ما کفایت نمی کند!
خدایا، نعمات و رحمت واسعه و کرامات و فضل و بخشش و مهربانی و عنایات بیشمار تو به این بنده ضعیف قابل اندازه گیری نیست، نمی توان با مقدار و میزان و وسعت و عدد و رقم محاسبه نمود و بی شک شکر و سپاسی که بر هریک از آنها لازم است، خیلی خیلی بیشتر از تصور ماست، و لذا چاره ای جز خلاصه کردن شکر و سپاس در حد بضاعت خود نداریم و بطور قطع و یقین در بجا آوردن شکر تمامی نعمات و عنایات و...تو ناتوانتر از آنیم که به زبان آوریم چه رسد به...
خدایا، رحمت و نعمت های بیکران و عنایات بیشمارت چو دریا مرا احاطه نموده و به حدی در آن غرق شده ام که ناتوان در دیدن و پی بردن به عظمت آن هستم و لذا با یک خلاصه گوئی خود را قانع می سازم که:
خدایا، ترا شکر وسپاس در همه حال و به همه شکر و سپاسها و به وسعت همه نعمتهایت، سپاسی که شایسته آنی، عالی ترین سپاس، شکر و سپاسی که تو دوست داری و مورد پسند و رضایت توست!
خدایا، کرور کرور شکر!
آری!...
شکر خدای را ، که دریایِ رحمَتَش !
از هر جهت، احاطه نموده است مرا
(نژاد – ۱۴۰۳)