اگه هدف‌های بزرگی داری، ولی هم‌زمان کارهات رو عقب می‌نداز

اگه هدف‌های بزرگی داری، ولی هم‌زمان کارهات رو عقب می‌ندازی، لطفاً اینو بخون… ↓ شاید چیزی که اسمش رو گذاشتی «تنبلی»، اصلاً تنبلی نباشه. گاهی هدف بزرگی داریم، اما چون مسیر رسیدن بهش سخت، مبهم یا طولانیه، شروع کردن برامون سخت می‌شه؛ بعد عقب می‌ندازیم، خودمون رو سرزنش می‌کنیم و دفعه بعد شروع کردن سخت‌تر می‌شه.
پس به‌جای اینکه فقط بگی «باید اراده‌م رو بیشتر کنم»، سیستم شروع کردنت رو بهتر کن.
۱. کار رو کوچک کن.
به‌جای «امروز ۳ ساعت درس می‌خونم»، بگو: «فقط ۱۰ دقیقه شروع می‌کنم.»
یا برای ورزش: «فقط لباس ورزشم رو می‌پوشم.» این کار آستانه‌ی شروع رو پایین میاره؛ چون گاهی مشکل خودِ کار نیست، بزرگی اونه که توی ذهنمون ساختیم.
۲. قول‌هایی بده که انجامشون می‌دی. به‌جای «از فردا روزی یک ساعت قرآن، یک ساعت ورزش و سه ساعت درس»، بگو: «فردا بعد از صبحانه ۱۰ دقیقه قرآن می‌خونم.» وقتی به قول‌های کوچکت عمل می‌کنی، اعتماد به خودت از حرف تبدیل به تجربه می‌شه.
۳. محیطت رو به نفع خودت بچین. گوشی رو دور بذار، قرآن رو دم دست بذار، لپ‌تاپت رو از شب قبل روی میز آماده کن. گاهی لازم نیست اراده‌ات رو قوی‌تر کنی؛ باید رفتار درست رو راحت‌تر کنی.
۴. برای روزهای خراب هم جا بذار. ممکنه بچه مریض بشه، مهمون بیاد یا خودت خسته باشی. اگر یک روز برنامه به هم ریخت، نگو «از شنبه شروع می‌کنم.» یک ساعت درس نشد؟ ۱۵ دقیقه. ورزش کامل نشد؟ ۱۰ دقیقه. هدف اینه که یک وقفه‌ی کوچک، تبدیل به رها کردن کامل نشه.
۵. کارهای سخت رو برای زمان پُرانرژیت بذار. اگر صبح‌ها تمرکز بیشتری داری، کار فکری سنگین رو نذار برای ۱۱ شب. کارهای عمیق برای زمان پُرانرژی؛ کارهای ساده‌تر برای زمان خستگی. گاهی چیزی که اسمش رو «بی‌ارادگی» می‌ذاریم، فقط هماهنگ نبودن کار با سطح انرژیمونه.
شما چه راهکارهایی تجربه کردید؟
#موفقیت #تنبلی #اهمالکاری #زندگی #رشد