سالهاست

‍ سالهاست
ک دردهایم را
ب آغوش کشیده ام.
نوازششان میکنم.
از دردهایم برایشان
سخن میگویم.
من حیرانم!
و به حیرانی
نامم را بر تن روزگار
حک خواهم کرد.
من
سمجترین زاییده شعرم.
جان سختترین نوزادهء جهان.
تو را دوست میدارم و
عشق خواهم ورزید.
زندگی خواهم کرد.
و همچنان
درد خواهم کشید
تا روزگار بداند
با که
طرف شده است.