عاشقانه های شبنم

باورم کن که تو را مایلم از روز ازل
که مرا طعم تویی حضرت نوشین عسل
باورم کن که به اعجاز نگاهت گیرم
از خودم تا نرسم در بغلت دلگیرم
نفسم بی تو به تنگ آمده ، ای حس رها
بی تو در عشق گرفتارم  و از خویش جدا
جان به لب می شوم انگار که هیچم بی تو
من به دنیای نگاه که بپیچم بی تو
راه تنهایی من سمت  جنون خواهد رفت
کوره راهیست که در وادی خون خواهد رفت
به سرانجام خودم فکر نکردم بی تو
من تنها شده ی خانه ی دردم  بی تو