عاشقانه های شبنم

هرکسـی یاری درین کاشانه دارد؛ من تو را
یک هـدف از رفتن میخانه دارد؛ من تـو را
                      
هـر کـه مـستی مـی کند، یـک دلبـر نازک ادا
در کـنـار سـاغـر و پـیـمـانه دارد؛ مـن تـو را
                              
هرکه را دیدم به فرداهای خود دل داده است
آرزوهـــا در دل دیــوانـــه دارد؛ مــن تـو را
                               
هـر کـه عاشـق میـشود با جادوی یک دلفریـب
در بغـل معشـوقه ای فتـانه دارد؛ مـن تـو را
                               
در طـواف عـاشـقی بایـد بـسـوزی دم بـه دم
کعبـه ای اینگونـه هر پـروانه دارد؛ مـن تو را
                        
هرکسی دریک ستاره بخت خود را دیده است
پیش خود یک آسمان افسانه دارد؛ من تو را
                              
عاشق شوریده دل، در دفتر شعرش نوشت:
هر کـسی یـک دلبـر جانـانه دارد؛ مــن تـو را