هر چند وقت یه بار می‌بینم یکی میاد یه پستی می‌ذاره که «کا

هر چند وقت یه بار می‌بینم یکی میاد یه پستی می‌ذاره که «کاش سال ۱۳۰۰ به دنیا می‌اومدیم و ۱۳۵۷ از دنیا می‌رفتیم». باعث تأسفه که حتی خود ما ایرانیا هم نمی‌دونیم ایران در سال‌های ۱۳۰۰ چه بحران‌هایی رو پشت سر گذاشته. ایرانِ اوایل قرن چهاردهم شمسی، فقط «دوران آرام قبل از انقلاب» نبود. ما کشوری بودیم که در جنگ جهانی اول بی‌طرف اعلام شد، اما به‌خاطر موقعیت جغرافیایی، راه‌های تجاری و نفت، عملاً لگدمال قدرت‌های خارجی شد. روسیه، بریتانیا و عثمانی به اسم حفاظت وارد کشور شدند؛ اما شروع کردن به غارت محصولات و سوزاندن شهرها. زمستان ۱۲۹۶ شمسی قحطی شروع شد. قحطی‌ای که میلیون‌ها غیرنظامی رو کشت. نه چون ایران در جنگ بود، بلکه دقیقاً چون ضعیف و بی‌صدا بود. و جهان؟ نه کمکی فرستاد، این‌که خیال کنیم «اگه اون موقع به دنیا میومدیم، خوشبخت بودیم» بیشتر شبیه فراموشی جمعیه. واقعیت تلخ اینه که تقریباً هیچ‌کس از آنچه که بر ایران در جنگ جهانی اول گذشت حرفی نمی‌زنه؛ نه یادبودی، نه روزی در تقویم، نه روایتی تو کتابای درسی جهان منتشر کنید شاید مسیولین ما دلشان به رحم بیایند تا روایتش را در کتب درسی بگنجانند