شاید من زیادی کثیفم شاید من زیادی حقیرم شاید ایراد از م

شاید من زیادی کثیفم. شاید من زیادی حقیرم. شاید ایراد از منه. شاید همه چی تقصیر منه.
واقعا احساس کثافت بار بودن دارم..
داره باورم می‌شه که دارم گناه می‌کنم..
دارم گناه می‌کنم که تو رو اینطوری دوست دارم.
دارم گناه می‌کنم که همه قلبمو به تو تعلق دادم.
دارم گناه می‌کنم که دارم بخاطر تو نفس میکشم.
دارم گناه می‌کنم که چشمام جز تو کسی رو نمی‌بینه.
وقتی تو دوستم نداری و بهم اهمیت نمی‌دی احساس می‌کنم یه تیکه آشغالم که اینطوری چسبیدم به زندگیت..
وقتی تو دلت نمی‌خواد از حد دوستی ساده فراتر برم احساس می‌کنم چقدر کثیفم برای خواستن فرشته‌ای به پاکی تو...
ولی فقط احساسه... به خدا که ایمان ندارم به کثیف بودنم!
به خدا که من خیلی پاک دوستت دارم!
به خدا که ازت هیچی جز بودنت نمی‌خوام!
دلم فقط می‌خواد کنارم باشی و بهم یه ذره توجه کنی،
یه ذره اعتنا کنی به اینکه اینطور دارم برات بال بال می‌زنم؛
من فقط دوستت دارم... همین!
می‌خوای بذاری تو آتیشی که چشمات به زندگیم انداخته بسوزم؟!
می‌خوای منو به کشتن بدی با این رفتارات؟!
اصلا چی دارم می‌گم؟! وقتی قرار نیست هیچوقت جرئت پیدا کنم و این حرفا رو به خودت بزنم اینجا نوشتنشون چه فایده‌ای داره...