آدم ه عاشق باشد بی اختار همه چزش را وقف عشقش می

❤️ آدم كه #عاشق باشد، بی اختيار همه چيزش را وقف #عشقش می‌كند؛ جان و توان و مال و همه دارايى مادى و معنوی‌اش را. برای ابراز محبتش به #معشوق، بکر ترین فکرهایش را بروز می‌دهد و خلاقانه‌ترین ایده‌هایش را رو می‌کند. اصلاً از هرچیزی که دم دستش باشد، ابتکاری می آفریند برای جلوه کردن در چشم #معشوق.
حالا اگر آن #معشوق، #وطن باشد، این پاکبان پارسای پارسی، نمونه‌ی یک #عاشق پاکباخته است.

✊ عصای چوبین جارويش را که - أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَ أَهُشُّ بِهَا عَلَى غَنَمِي- براى «مَآرِب» عاشقانه‌ی دیگری به کار گرفته، تا جادوی سامری‌های داخلی و فراعنه‌ی خارجی را باطل کند.

🔥 درفش میهن اهورایی‌اش را چون روپوش کاوه آهنگر بر چوبدست رفتگری‌اش بالابرده تا سند روشنی باشد بر اینکه نگاهبانان راستین این سرزمین، همین مردم ساده و فروتن و فرودستند نه شهره‌گان شادخوار.

🇮🇷 پاکبان پارسای پارسی، اینجا در گوشه‌ای از میدان ونک، کنار تندیس آرش، با جارویش اعجاز، و از مرزهای میهنش نگاهبانی می‌کند.