عاشقانه سفر طبیعتگردی باجانانم

در  خیــال  یـار  بــودم   مســتِ  مســت
تیــــر آهــی  نـاگهـــان  قلبــــم  نشــست
ایـن  سکوت   نیـمه شـب  را  بی صـــدا
ناله ی   مستــورِ  خامـوشــم  شــــکست
خلــوتـم  آغشـته   شد  با  درد و  غـــــم
از  ســـــــرم  یادِ  رُخِ  جانانـــه جَســــت
یـادِ  یـــارِ  دلــــــــربا   در  یـــــاد  بــــود
وقتی  دستانش  جدا می شد  ز  دســت
جــان فشـانـش می شــدم  آن لحظه که
بی تفاوت  شد  وُ از چشــمم  گُســــست
ای  دریغــــــا  بــی وفـــایــی تا به کـــی
از  پرستـــاری  کـه  زخمـم   را  نَـبَــست
اشــک پنــهان ، نالـــه های  عـاشقــــــان
رسـمِ  مرسومِ  کدام  معشــوقه هسـت؟
غــم  بـه پایانــــش نمـــی آیــــد  ز  دل
تا زمــانــی که خیــالــش در ســر اسـت