تو باش

تو ڪہ باشے ، 
جهان آرام مےشود … 
نہ اینڪہ همه‌چیز خوب باشد ، 
نہ اینڪہ درد نباشد ، 
اما بودن تو ، مثل مرهمی‌ست 
ڪہ حتے زخم‌هاے ڪهنہ را 
بہ لبخند تبدیل مےڪند.
صبح‌ها بوے زندگے مےدهند ، 
و شب‌ها ،  جاے ترس ، پُر از آغوش‌اند. 
حتے سڪوت ، 
شبیہ موسیقے مےشود 
و حتے باران ، شبیہ شعر …
تو ڪہ باشے ، 
من خودم را بهتر می‌فهمم ، 
بهتر دوست دارم ، 
بهتر نفس مےڪشم ! ❤🔗