عاشقانه های شبنم

قلم به دست می‌گیرم،
تا از رهایی بنویسم؛
اما چشمان تو بیاد م می اید و
تمام واژه‌هایم را به اسارت می‌برند...

چه رازی‌ست در نگاهت
که هر بار می‌خواهم از تو بنویسم،
دلم به چنگ دلتنگی می‌افتد
و دست‌هایم،
به‌جای نوشتن،
هوای دست‌های تو را می‌کنند...
بابا