نبودنت عادت نمیشود
نبودنت عادت نمیشود
تازه است مثل هر باران:)💔
6روز تا بزرگترین تشییع تاریخ ...🥀
▪️رهبر شهیدم؛ وداع سخت ترین واژه ای است که می توان برایت بر زبان آورد.
#آقا_جانم💔
تو مهم بود بمانی ، که نماندی رفتی
جان که باید برود سفت به من چسبیده❤️🩹
دلم برای شما تنگ میشود💔
در میدان سرد و بیکران انتظار، ناگهان خورشید در افق خونین غروب فرو رفت. ای رهبر شهید، ای آنکه قامت استوارت تکیه گاه کوههای این سرزمین بود، امروز سیلاب اشکها، کوچه های آشنا را شست؛ کوچه هایی که هنوز بوی قدمهایت را در خاطر دارند.
کاش میشد با نگاهت آخرین وداع کنیم؛ با آن نگاه پدرانه که در دل شبهای سخت، چراغ راه حیرانی ما بود. کاش دستان پینه بسته ات را میبوسیدیم و میگفتیم: «ای پناه بیپناهان، بیا تا مگر با مهرت، دل این یتیمان را آرامش بخشی.» اما تو رفتی، چون سروی که در توفان ایستاد و پس از آن، زمین را به آسمان بخشید.
چگونگی این وداع، نه در تابوتِ پیدایت که در دلها رقم خورد:
· وقتی پیرمردی که چشمانت را ندیده بود، با نگاه خیس به تابوتت گفت: «پدر، تنهایمان مگذاشتی...»
· وقتی کودکی، پرچم بر خاک گرفته را طومار کرد و در آغوش کشید، گویی هنوز ردّ گرمای کف دستت را بر آن حس میکند.
· وقتی زنان، چادرهای سیاه را به یاد چشمان نافذ و خندانت، چون پرچم به اهتزاز درآوردند.
ای دریغ، امروز نه بر مزارت که بر دلهای خالی از حضورت، سنگ صبور مینشانیم. اما در دل هر سنگ، شعله ای از وصیتت زبانه میکشد که:
«زنده باشید، چون من که هرگز نمیمیرم، تا ایران نفس دارد.»
اکنون که چشمانت در خاک خفته، اما چشمان ما، تیرگی را به روشنیِ یادت تفسیر میکند. بدرود ای ستارهی درخشانِ شبهای بیدار؛ بدرود ای مهربانترین پدرِ یک ملت. تا صبح رستاخیز، که در آن، همه ما پشت سرت، لبیک گویان به سوی نور خواهیم دوید.
خداحافظ ای رهبر شهید؛ نبودنت را با تمام بودنت، در نبضِ این سرزمین، نفس خواهیم کشید...🥀💔💔
پ. ن صدای رهبر شهید در این ویدیو با هوش مصنوعی ساخته شده است.
#وداع
#تشییع_آقای_شهید
#راهت_ادامه_دارد
#خون_تو_سرد_نمی_شود
#رهبر_شهید
تازه است مثل هر باران:)💔
6روز تا بزرگترین تشییع تاریخ ...🥀
▪️رهبر شهیدم؛ وداع سخت ترین واژه ای است که می توان برایت بر زبان آورد.
#آقا_جانم💔
تو مهم بود بمانی ، که نماندی رفتی
جان که باید برود سفت به من چسبیده❤️🩹
دلم برای شما تنگ میشود💔
در میدان سرد و بیکران انتظار، ناگهان خورشید در افق خونین غروب فرو رفت. ای رهبر شهید، ای آنکه قامت استوارت تکیه گاه کوههای این سرزمین بود، امروز سیلاب اشکها، کوچه های آشنا را شست؛ کوچه هایی که هنوز بوی قدمهایت را در خاطر دارند.
کاش میشد با نگاهت آخرین وداع کنیم؛ با آن نگاه پدرانه که در دل شبهای سخت، چراغ راه حیرانی ما بود. کاش دستان پینه بسته ات را میبوسیدیم و میگفتیم: «ای پناه بیپناهان، بیا تا مگر با مهرت، دل این یتیمان را آرامش بخشی.» اما تو رفتی، چون سروی که در توفان ایستاد و پس از آن، زمین را به آسمان بخشید.
چگونگی این وداع، نه در تابوتِ پیدایت که در دلها رقم خورد:
· وقتی پیرمردی که چشمانت را ندیده بود، با نگاه خیس به تابوتت گفت: «پدر، تنهایمان مگذاشتی...»
· وقتی کودکی، پرچم بر خاک گرفته را طومار کرد و در آغوش کشید، گویی هنوز ردّ گرمای کف دستت را بر آن حس میکند.
· وقتی زنان، چادرهای سیاه را به یاد چشمان نافذ و خندانت، چون پرچم به اهتزاز درآوردند.
ای دریغ، امروز نه بر مزارت که بر دلهای خالی از حضورت، سنگ صبور مینشانیم. اما در دل هر سنگ، شعله ای از وصیتت زبانه میکشد که:
«زنده باشید، چون من که هرگز نمیمیرم، تا ایران نفس دارد.»
اکنون که چشمانت در خاک خفته، اما چشمان ما، تیرگی را به روشنیِ یادت تفسیر میکند. بدرود ای ستارهی درخشانِ شبهای بیدار؛ بدرود ای مهربانترین پدرِ یک ملت. تا صبح رستاخیز، که در آن، همه ما پشت سرت، لبیک گویان به سوی نور خواهیم دوید.
خداحافظ ای رهبر شهید؛ نبودنت را با تمام بودنت، در نبضِ این سرزمین، نفس خواهیم کشید...🥀💔💔
پ. ن صدای رهبر شهید در این ویدیو با هوش مصنوعی ساخته شده است.
#وداع
#تشییع_آقای_شهید
#راهت_ادامه_دارد
#خون_تو_سرد_نمی_شود
#رهبر_شهید
- ۶۲۷
- ۰۷ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط