خب راستش نمی دونم از کجا شروع کنم ولی دوس داشتم این پست آ

خب راستش نمی دونم از کجا شروع کنم ولی دوس داشتم این پست آخرین پستی باشه که میزارم اولین بار که این اکانت و زدم هیچ دوست مجازی نداشتم بعدش با یسریاتون آشنا شدم که فک نکنم الان منو یادشون باشه یا شایدم نباشن مث شروین که خودکشی کرد یا مث ساناز که تو تظاهرات مرد اولین بار وقتی باهاشون حرف میزدم حس میکردم روابطمون فقد مجازی ولی با اینکه یسریاتون مجازین ولی جایی بهتر توی قلبم داشتین راستش تویه این ۱.۲ سالی که نبود اکانت خیلیاتون نبود دلم واسه همتون تنگ شده واسه ی تایمایی که با هم تا صب حرف زدیم فک کنم خیلی حرف زدم ولی خب دوستون دارم و امیدوارم منو یادتون نره راستش الانم که دارم اینارو میگم واقعا ناراحتم که دارم خدافظی میکنم ولی خیلیییییی دوستون دارم و امیدوارم ۱۰سال دیگه که دوباره این اکانت دیدم برگشته باشین دلم واسه همتون خیلی تنگ میشه