گاهی زندگی مثل روزی بارانی می‌ماند که هیچ چیز جز سرپناه م

گاهی زندگی مثل روزی بارانی می‌ماند که هیچ چیز جز سرپناه موقت آرامت نمی‌کند.
اشک‌ها فریادهایی هستند که هیچ واژه‌ای توان بیانشان را ندارد، و قلب در سکوت خود با طوفان‌ها دست و پنجه نرم می‌کند.
اما گاهی یک لحظه، یک لمس یا یک حضور آرام، بدون نیاز به هیچ کلمه‌ای، می‌تواند همان جرقه‌ی امید باشد که تاریکی را روشن می‌کند.
در این لحظه‌هاست که می‌فهمیم آرامش واقعی، نه در دنیا، نه در حرف‌ها، بلکه در حس امنیتیست که به روح داده می‌شود؛ حسِ پذیرفته شدن، حسِ دیده شدن، و حسِ بی‌قید و شرط بودن...
حتی وقتی همه چیز فرو می‌ریزد، باز هم می‌توان نفس کشید و دوباره زنده شد.

---- مجله احساسات شگفت انگیز ----

#احساسات #آغوش #آدم_امن #عشق #علاقه #ابراز_احساسات #ابراز_علاقه #عاشقانه #همدم
دیدگاه ها (۰)

یکی از قشنگ ترین کلمه های که امروز شنیدم "معانقه" بود؛ یعنی:...

شاید...تنها حقیقت جهان هستی این استما انسانهای همیشه محتاجیم...

گاهی عشق نه در تصاحب، نه در تغییر، بلکه در پذیرش و همراهی شک...

گاهی، قوی‌ترین مردان هم در سکوت شب، آغوشی امن می‌جویند. جایی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط