قهر قهر تا روز,قیامت ..

قهر قهر تا روز,قیامت ..
این زیبا ترین دروغ کودکی هایمان بود
قرار بودمثلا دلخورهایمان تا ابد کش بیاید
اما با یک ببخشید سر ته قضیه هم می آمد
و دوباره مشغول بازی می,شدیم
انگار که نه انگار قهر کرده بودیم ..
بچگی ها در همین سادگیش قشنگ بود
امان از این بزرگ شدن ها
امان از این قهرهای بی صدا ی طولانی ..
خیر سرمان مثلا متمدن شده ایم ..
خیلی بی صدا میرویم ...
اما برای همیشه ..
و بدون بازگ.......
دیدگاه ها (۰)

من کجا ? باران کجا ?باران کجا ? و راه بی پایان کجا ?آه ..این...

غبار از چهره ی آیینه شستم..باز کمرنگم !کسی انگار در من بود ....

ما سالهاپیش,شادی ها یمان را گم.کرده ایم میان روز مرگی هایمان...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط