منتسکیو می گه : از هیچ کلمه ای تا کنون به اندازه واژه آزا

منتسکیو می گه : از هیچ کلمه ای تا کنون به اندازه واژه آزادی سو استفاده نشده ...

حد اعلای آزادی اینه که آزادی‌ هیچگاه به حد اعلا نرسه ...

اما اونایی که ندیده و نچشیده و تحت تاثیر فضای رهای مجازی با قلب حقیقت معنای کاملا متفاوتی دریافت کردن و رنج دیدن و شرایط سخت و بدبینی و نا امیدی و تبلیغات و هجمه بی وقفه و شبانه روزی داخلی و خارجی هم مزید بر علت شده چه میدونن که چیو با چی مقایسه می کنن و باید بکنن ؟ چی دیده بودن که حالا نمی بینن ؟ چی بوده که حالا بهترش نیست ؟ چه لمسیاتی از این مقایسه دارن ؟

چی شده که انقدر وارونه می بینن که در کمال حیرت میگن رضاشاه روحت شاد ؟!

واقعیت اینه که اولین قربانی عوض شدن جای جلاد و شهید خود جمهوری اسلامیه و ضعف تبلیغاتی و کوتاهی شدید بخش فرهنگی که حقایق رو ملموس و عادلانه و بدون افراط و تفریط بیان کنه بزرگترین ضربه رو بهش زده و چون غالب تبلیغات صفر و صدی و بر مبنای یا سیاه بوده یا سفید ، هر دفاع از خودش یا هر نقد از گذشته ، با دید تردید و تخریب دیده شده یعنی کسی نیومده چهار تا کار خوبی هم که اون موقع نصف و نیمه انجام می شده رو بگه یا اگه گفته همونم زیر سوال برده و انگیزه دیگه ای جز خدمت و مردم داری بهش چسبونده ...

با این همه ، اونی که دیده و مقایسه کرده و با اینحال غیر منصفانه و ناجوانمردانه همچنان از گذشته بخوبی یاد می کنه و حسرتشو اعلام می کنه و بقیه رو هم به حال و حکومت اسلامی و در واقع اسلام بدبین می کنه و در واقع مبلغی علیه اسم اسلام شده خود احمقش نمی دونه به چه دروغی بال و پر میده و چه تهمتی به نظام فعلی میزنه و چه لکه های ننگی رو سعی می کنه از گذشته بشوره و پاک کنه

اما اونی که ندیده حسرت می خوره خیلی تقصیر نداره چون نمیدونه و بهش نگفتن که :

شب اول عروس بصورت روتین ( و بر پایه قانون نانوشته ولی اجباری که حرفی هم توش نیست و اتوماتیک اجرا میشه انگار اصلا قانون خداست ! ) سهم خان و ارباب ده بودن یعنی چی ؟!
نمیدونه عروس رو اول برای ارباب میفرستادند بعد به خونه شوهر ...

نمیدونه یه سرباز ژاندارم به چند ده و قصبه حکومت و خدایی می کرد سرکار استوار که جای خود داره

نمیدونه ...

واقعا نمیدونم از کجا شروع کنم و کدوم رو بگم و کی باور می کنه و چطور ثابت کنم ؟

چطور بفهمومم که از سر علاقه افراطی به حکومت فعلی و دشمنی افراطی با حکومت قبلی نیست ؟

کاش تاریخ رو درست برای نسل فعلی و جوانتر روایت کنیم ، خیلی دیر شده ، خیلی . خیلی ها باورشون فنا و مسیر زندگی و بلکه عاقبتشون فنا شد سر همین نفهمیدن ها و نگفتن ها و جلب اعتماد نکردن ها ...

ولی باز بفکر نسل بعدی باشیم سرمایه های ایران و نظام آنها هستند که همه هست و نیست و فکر و ذکر و شب و روزشان محو جزیی ترین حرکت فلان کاراکتر درجه چندم کره ای است و بس ، همه دنیایش را شکل غمزه یا عطسه او تشکیل می دهد و رویایش شبیه شدن خنده اش به او ، و خوابهایش همه پریشان او ... ایده آل ها و آرمانهاشون در این حد ناچیز و حقیر شده😔

👤محسن محمدی