تنهاییِ من، از تنهاییِ دیگران جداست. من در تنهاییِ خودمان

تنهاییِ من، از تنهاییِ دیگران جداست. من در تنهاییِ خودمان نیستم، بلکه در میانه‌ی زخم‌هایم هستم. انگار دنیا تصمیم گرفته تمامِ ضرباتش را فقط به سمتِ من پرتاب کند. هر بار که می‌خواستم به خود تکیه کنم، زمین زیر پایم خالی شد و هر بار که خواستم از کسی پناه ببرم، دیدم همان‌ها هم یکی از ضربه‌زنندگان بودند.
#غمگین
دیدگاه ها (۰)

بــعـد از مـرگـم،اگـر نـسـیـمـی، شـانـه ات را لـرزانـد،بــدا...

من + شب + یک آهنگِ بی‌کلام...ترکیبی که هیچ‌کس درک نمی‌کند.شب...

«از چه بگویم؟ از غمی که انگار ریشه‌اش در عمقِ وجودم است و هر...

پژواگ در دنیا بی صدا

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط