هر بار میخوام ازت بنویسم میترسم کلمه ها کوچیک تر

هر بار میخوام ازت بنویسم میترسم کلمه ها کوچیک تر
از احساسی باشن که توی دلم می جوشه تو فقط یک
اسم نیستی تو برای من به جهان تازه ای جهانی که وقتی
پیدات کردم فهمیدم معنی زندگی کردن یعنی چی.
من تو رو نه فقط با چشم هام که با تک تک سلول هام
میبینم حضورت مثل جریان خونی توی رگامه؛ چیزی که
اگه نباشه منم نیستم تو انقدر تو وجودم ریشه کردی
که حتی تصور نبودنت مثل بریدن نفس وسط زندگیه.
میدونی؟ تو اون جاذبه ای هستی که منو بارها و بارها به
سمت خودت میکشه بدون اینکه بخوام مقاومت کنم.
من غرق نگاهت میشم گم میشم توی صدات و پیدا
میشم فقط وقتی توی قلبت جا دارم.
جانکم؛
من دیوونه وار عاشقتم عاشق خنده هات عاشق جدیتت
عاشق لحظه ای که ساکت میشی و هزار حرف ناگفته توی
چشمات میچرخه.
تو برای من نه تنها دوست داشتنی ترین اتفاقی، بلکه
امن ترین پناهی
کنار تو بودن شبیه معجزه نیست؛ شبیه نفس
کشیدنه چیزی که بی اون هیچ لحظه ای دووم نمیاره.
من برای تو هستم برای همه ی لحظه هات برای همه ی
خستگی هات برای همه ی فرداهات.
تو او نقدر برای من ارزشمندی که هر چی ازم بخوای من
قبل از شنیدنش آماده ام بدمش
بذار ساده بگم من برای تو زندگی میکنم و اگه روزی
بخوای برات میمیرم